Ulupong (Unang Yugto)

Isang tula tungkol sa ahas… at mga inahas!

Advertisements

Mapanglaw na tahanan
iyong inilawan,
matagal nang nagkukubli,
pagdating mo’y walang pasubali,
ika’y tinaggap nang
maluwat sa kalooban.

Tapat kang tunay—
ang sabi mo—
ako’y naniwala
‘pagkat dama ko ang totoo.
Ngumiti, nagtagpo
ang ating mga mata.
Ako’y masaya,
ngunit walang bakas nito
sa iyong madilim na mukha.

Matapos ang muling pagkikita
mula sa kahapon
ng mga nagdaang taon,
puso’y nakadama ng alinlangan,
kakaba-kabang inisip ang iyong katayuan
para sa atin—
sa akin.
Sa atin.
Sa akin.
(May “sa atin” nga ba?)

Lumipas ang mga oras,
nag-aalalang hinintay ko
ang iyong paraon.
Ang dating matiyagang bubuyog
ay nawala—
nilamon ng mga alon.
Alon na ‘yong nakita
sa mga mata ng iba.

Ang huling pag-uusap,
nagmarka ng malupit na katotohanan,
masahol pa sa isang kaibigang iyong tinuran—
hindi ko lubos maisip
magpapasok ng isang ahas sa aking tahanan,
ngunit ulupong pala
ang iyong tunay na kalooban.

Imahe mula sa moy1moy1 photobucket

Author: Danica Aquino

Tied the knot with performing arts since fourth grade; is an amateur writer (currently on her quest to writing her first novel); book and animal lover; always entranced by nature.

Have something to say? Please leave your comment below:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s